Nieuws & blog

Jongeren met een licht verstandelijke beperking (LVB) en gedragsproblemen. Je raakt er niet mee...
Suzanne had last van epilepsie en onzekerheid. Ze had daardoor moeite op school. Nu is Suzanne...
Familie bezoeken, een praatje met de buurvrouw. Vanzelfsprekend? Niet voor mensen met een...
« Terug

We raken niet uitgepuzzeld

We raken niet uitgepuzzeld

Jongeren met een licht verstandelijke beperking (LVB) en gedragsproblemen. Je raakt er niet mee uitgepuzzeld. Nicole Bonsen is GZ-psycholoog bij 's Heeren Loo. Elke dag is zij met psychologisch onderzoek en behandelinterventies aan het puzzelen op het Orthopedagogisch Behandelcentrum (OBC). En voert ze tal van gesprekken met de jongeren en hun ouders om antwoord te geven op complexe zorgvragen. Nicole vertelt hierover.

“Het is dinsdagochtend half negen wanneer ik in Dordrecht parkeer bij een OBC van ’s Heeren Loo. Nog in gedachten verzonken, loop ik naar binnen om een kopje koffie te halen. Als ik mijn agenda op mijn computer open, word ik blij. Ik zie namelijk dat ik deze ochtend een intake heb voor een psychologisch onderzoek. Het dossier heb ik al uitgebreid doorgenomen, dus ik lees voor de intake nog even mijn aantekeningen door. Als het tijd is, loop ik naar beneden en zie ik een 15-jarige jongen met zijn ouders in de wachtruime zitten. Dylan* heeft een brede lach op zijn gezicht en maakt grapjes met zijn ouders.

Wat moet er van hem terecht komen?

In het dossier heb ik gelezen dat Dylan heel vaak boos is en dat er overal problemen zijn; thuis, op school, bij de voetbal. Tijdens het gesprek vertellen ouders over hun zorgen. Er hangt een schorsing van school boven zijn hoofd, elke wedstrijd wordt hij van het veld gehaald omdat hij zichzelf niet kan beheersen en bij moeder thuis doet hij wat hij zelf wil. De laatste maanden gaat hij steeds minder vaak naar zijn vader. Ouders verzuchten dat ze het niet meer weten, “wat moet er van hem terecht komen?”.

Wat is er precies aan de hand?

Wanneer moeder zich hardop afvraagt of Dylan het niet kan, zegt vader geïrriteerd dat hij het gewoon expres doet en dat moeder niet over zich heen moet laten lopen. “Als hij niet naar mij luistert, merkt hij dat meteen”, zegt vader. Als vader dit zegt, gaat Dylan onderuit zitten, met zijn armen over elkaar en zijn hoofd naar beneden. Als ik vraag of Dylan snapt dat ouders zich zorgen maken zegt hij: “ja, maar ik weet ook niet hoe het komt dat ik zo boos word”. Ouders en Dylan vertellen dat ze al veel geprobeerd hebben, maar dat niks geholpen heeft. Ouders hopen dat ze duidelijkheid krijgen over wat er nou aan de hand is met Dylan. Dylan zelf wil graag dat hij minder boos wordt.

Het puzzelen kan beginnen

We spreken af dat Dylan, ouders, de leerkracht en voetbaltrainer gedragsvragenlijsten invullen. Als deze een week later in mijn postvak zitten, kan het puzzelen beginnen! Met alle informatie die ik heb, ga ik hypotheses opstellen en onderzoeksmateriaal uitzoeken. Deze bespreek ik met mijn collega GZ-psycholoog. Fijn om dat met elkaar te doen. We houden elkaar zo scherp, want naast een licht verstandelijke beperking speelt er vaak nog meer.

Meer dan een licht verstandelijke beperking

In de weken die erop volgen zie ik Dylan een aantal keer en spreek ik ouders nog. Dan spreek ik weer mijn collega, nu om de hypothesen te toetsen. Er is inderdaad sprake van een licht verstandelijke beperking. Passend hierbij komt Dylan vaak in situaties die hij niet begrijpt omdat anderen te moeilijke dingen van hem vragen. Wanneer het hem dan niet lukt, wordt hij boos. Uit het onderzoek blijkt dat er meer aan de hand is dan alleen een licht verstandelijke beperking. Zo is Dylan sinds het begin van de middelbare school erg gepest, wat ingrijpend voor hem is geweest, net als de vechtscheiding van ouders. Hierdoor heeft Dylan een Posttraumatische stressstoornis ontwikkeld. Door overvraging thuis, op school en bij de voetbal en door de problemen in het gezin houdt het probleemgedrag stand.

Gerichte adviezen voor behandeling

Na het adviesgesprek met Dylan en zijn ouders denk ik tevreden terug aan het hele traject. Fijn dat ik ouders en Dylan antwoord heb kunnen geven op hun vragen. Nu kunnen ze verder met gerichte adviezen voor behandeling. Na zo’n onderzoekstraject van een aantal weken wikken en wegen is het mooi dat ik de puzzel heb kunnen leggen. Als ik aan het eind van de werkdag naar huis rijd, heb ik al weer zin in de volgende casus!

Meer weten?

In dit artikel van Nicole Bonsen en Cynthia Mettler kun je meer lezen over LVB en gedrag. En voor vragen kun je natuurlijk ook even contact opnemen via 0800 – 3 555 555 of [email protected].

*de naam Dylan is verzonnen voor dit artikel

Auteur: Nicole Bonsen en Cynthia Mettler
Publicatiedatum: $formatted_displaydate



Reacties

Er zijn nog geen reacties. Word de eerste.

Mis niks

Blijf op de hoogte van wat wij doen en te bieden hebben. Ontvang maandelijks de beste artikelen van onze site. Schrijf je in.

Direct contact

0800 3 55 55 55

MA - VRIJ  08:00 - 18:00 UUR
OF STUUR EEN MAIL