Nieuws & blog

Aan de opkomst voor het congres van Medilex op 12 oktober is te zien dat mondzorg steeds meer...
Er zijn veel jongeren in Nederland met een licht verstandelijke beperking. We kunnen van alles...
De complexiteit van slaapproblemen vraagt om een multidisciplinaire aanpak en maatwerk....
« Terug

Hoe Truus mijn ogen opende

Hoe Truus mijn ogen opende

In Druten bezoek ik Truus. Truus zit spastisch en vergroeid in een rolstoel. Het is moeilijk voor haar zich gecontroleerd te bewegen. Dat lukt nog het beste met haar rechterbeen en rechtervoet; om de rolstoel te bewegen zit er een pookje onder haar voet op de steunplank. Truus kan ook niet duidelijk praten. Links heeft ze een spraakcomputer die ze met een metalen plaatje bij haar rechterknie kan bedienen, door er tegenaan te duwen. Eerlijk is eerlijk: ik ben benieuwd hoe dit bezoekje gaat aflopen.

Warm welkom

Nadat we ons netjes hebben voorgesteld, wil Truus me gelijk een mop vertellen. De betrokken begeleiders en paramedici ontdekten dat Truus erg veel humor heeft. Daarom heeft de logopediste grappen in de spraakcomputer voorgeprogrammeerd. Truus is er zichtbaar tevreden mee en ik wordt getrakteerd op een elektronische scheet; een warm welkom dus.

Waar een wil is, is een weg

Dan willen Truus en haar team me iets bijzonders laten zien. Truus, de logopedist, de ergotherapeut en de fysiotherapeut hebben namelijk, in samenwerking met een industriële partner, een soort alternatieve muis gebouwd. Er is een opzetstuk gemaakt voor het steunplankje van de rolstoel, met een pookje en twee grote knoppen. Dit apparaat is met een USB-aansluiting aan te sluiten op een computer. Truus kan met het profiel onder haar schoen het pookje besturen en daarmee het pijltje op het beeldscherm. En u raadt het al: de twee grote knoppen zijn de linker- en rechtermuisknop. Op deze manier kan Truus, net als ieder ander, gewoon op social media en contact hebben met haar familie. Het team vertelt dat Truus met regelmaat nieuwe wensen heeft en dat ze niet rust voordat deze gerealiseerd zijn. Ze weet heel goed wat ze wil. Ik vraag Truus wat het volgende op haar verlanglijstje is. Wat ik me niet realiseer, maar krijg uitgelegd, is dat Truus communiceert via een voorgeprogrammeerde spraakcomputer. Iets nieuws aangeven wat nog niet bestaat of is gedaan is dus per definitie lastig. Voor mij een eyeopener, maar voor het team een vanzelfsprekendheid in het contact met Truus.

Mond vol tanden

Truus is ondertussen druk in de weer met haar spraakcomputer die vervolgens zondag ‘roept’. Tsja… Ik sta met mijn mond vol tanden. Dat geldt niet voor de fysiotherapeut, die heeft Truus door: “Ze heeft met de overgang van zomer- naar wintertijd maandenlang een spraakcomputer gehad die een uur verkeerd liep. Daar baalde ze van omdat ze de post rondbrengt en natuurlijk niet te laat op het werk kan komen. Met ‘zondag’ geeft ze aan dat ze aanstaande maandag de tijd op de spraakcomputer wil laten aanpassen.” Ik sta versteld.

Optimaal samenspel

Een slimme tante met humor dus, die Truus. Iemand die prima in staat is een bijdrage te leveren in het werk dat ze doet en sociale contacten kan onderhouden. Maar wat is het samenspel met het team belangrijk in het ontdekken van haar mogelijkheden en het optimaal benutten daarvan. Het maakt het verschil tussen iemand die opgesloten zit in haar eigen lijf en iemand die mij kan vertellen wat de waarde is van de gehandicaptenzorg. Met een grap en digitale scheet als toegift.

Timon Dijkman, Directeur a.i. Advisium 's Heeren Loo



Reacties

Danielle
Mooi verhaal! Trots op zo'n team en op de mogelijkheden die technologie biedt! En zoals Truus zijn er velen, ieder met z'n eigen humor en met mogelijkheden om te communiceren!
Danielle Golsteijn, Stichting Milo
Geplaatst op 31-5-17 10:27.
karin
Geplaatst op 5-6-17 9:21.

Mis niks

Blijf op de hoogte van wat wij doen en te bieden hebben. Ontvang maandelijks de beste artikelen van onze site. Schrijf je in.

Direct contact

0800 3 55 55 55

MA - VRIJ  08:00 - 18:00 UUR
OF STUUR EEN MAIL